Ka Ondoy

sabado
ang lakas ng ulan
ang tagal

nagpasya kaming maligo
sa rooftop ng room mate ko
masaya
tawanan
nagkukuhanan pa kami ng litrato
smile smile
stolen
nilamig na kami
nainip sa kakahintay ng pagtila
sumilong
nagbanlaw
masaya pa rin
tawanan ng tawanan
habang nagba-browse
ng mga litrato

pagkabihis,
bumaba kami sa ground floor
para sana maglunch

may surpresang bisita
hindi naman imbitado
hindi man lang kumatok
tumutuloy sa loob ng bahay
kahit sarado pa ang pinto

dominante

madumi

iniwan namin sya sa ground floor
binantaang hanggang dun lang

pag-akyat sa kwarto
pagbukas ng telebisyon

sya na naman

dominante

madumi

hindi lang pala sa amin
sa ibang bahay din
sa mga kabahayan
sa ibang lugar

malupit

*****************************

tenks to my gorgeous friend Luwi for allowing me to post this in my blog. you know that i've always been a fan.

at, sa lahat ng mga kababayan natin sa Pinas na nasalanta ng lupit ni Ondoy, magdasal lang po dahil palagi naman Siyang nakikinig.

Photo Ops Sub 3 - Dubai Metro

Si Henri Matisse ang isa sa mga proponent ng Fauvism - isang art movement na gumagamit ng intensely vivid colors sa mga paintings. The style generally features subjects in which forms are distorted. Sa art umikot ang subject kong Humanities noong first year college ako at isa ito sa mga tinutukan at inenjoy ko. Wala lang, na-ichika ko lang. Baka kase hindi mo alam ang Fauvism. :p

Moving on, and speaking of, hindi naman ako nagpatalo kay Dencio sa pag-experience ng bagong bago at wala pang galos at vandal na metro train ng Dubai. Malinis naman at taliwas sa mga kuru-kuro ng mga kakilala kong sumakay din, wala namang di-kanais nais na amoy. Unless, immune na ako, in which case eh hindi ko dapat ikatuwa. Poste!

Ang pangarap kong Train Shot - 'yung shot na nakahawak ka sa handle habang nakatayo. Ang cameraman ay pwedeng nasa labas ng coach o nasa loob din kasama ng subject. Pangarap number 52 - check! hihihihi. :)


Nakakatuwa lang na maraming mga pinoy kaming nakita at nakachikahan sa station. In fairness, maganda ang interior design at parang sa airport ang security. Puro pinay naman ang nasa ticketing booths na isang patunay sa pagkilala ng bansang UAE sa kakayahan nating mga Pinoy.

At, habang bumibili kami ng ticket, biglang may isang matabang bading na dumating with matching bowling bag na sukbit. Tawagin natin s'ya sa pangalang Digna.

(humahangos na nilapitan ni Digna si ate na nagaassist sa mga pasahero )

Digna: Ate, sa'n ang papuntang Japan?

Ate: Ha?

Sumagot naman ang friend kong si Mitz ( na makikitang kasama ko sa mga larawan )

Mitz: Bakla, punta kang Japan?

Digna: Oo. Sa'n ba ang pila ng Japan?

Tawa kami ng tawa kasi si Ate hindi n'ya naiintindihan ang mga pangyayari hanggang sa nakitawa na lang s'ya sa amin. Ansaya saya tuloy nung mga pinoy na nandun! Nakikitawa sa amin.

Photo Ops Sub 2

Halata bang tinatamad akong magpost? Babawi na lang ako sa mga susunod na araw. Inuna ko lang talaga muna ang lumabas at gumala dahil hinahanap na ng sistema ko ang pagrampa sa mall at tumingin ng pagkakagastusan. Pero ang totoo, sinusubukan ko lang naman ang sarili ko kung hindi ba ako bibigay sa tawag ng gastos. Tipid mode kasi ako. And what better way to test myself than to roam in a shopping mall, di ba?

Op cors, sinamantala ko na rin ang oportunidad para pumroject sa cam. Magandang paraan din siya para hindi mo maisip na pumunta ka sa mall para gumastos. Swear, effect talaga kasi wala talaga akong binili! :)

By the way, eto nga pala ang Dubai Festival City Mall. Ito ang pinakagusto kong mall sa Dubai kasi hindi sobrang laki. Plus, maganda ang lighting nila. Tamang malandi lang. Ayoko kase ng maliwanag na mall.

Photo Ops

Me, my bro and Jong in City Centre Mall last week. Napagdiskinitahan lang namin 'yung Hello Kitty store. :)

unsent

nde mo cguro to ine-expect no? na may e-mail ako sa yo kahit na araw araw naman tayong nagkikita. well, importante kasi to eh tsaka parang mas nakakapag-isip ako ng maayos kung susulatan na lang kita kesa kausapin kita ng personal. at least, this way, nde ako mag-bu-buckle kapag nag-react ka. tsaka pwede kong i-edit yung naisulat ko na. eh kung kakausapin kita verbally, ang hirap yatang i-erase yung nasabi ko na. walang UNDO option pag ganun. hehehhe. siguro, kung gusto mong pag-usapan ito pagkatapos mong basahin, nasa sa yo na yun. im open to anything.

bago ko sabihin yung gusto kong sabihin, gusto ko munang malaman mo na antagal ko ring pinag-isipan kung paano ko 'to sasabihin sa 'yo. ciempre, marami akong ki-nonsider. trust, friendship, pinagsamahan natin...lahat lahat na. hindi madali sa part ko yun kasi ayokong mawala yung pagkakaibigan natin. take note - napakaimportante mo sa kin dahil kaibigan kita. kung hindi mo pa halata, malaki ang ibinibigay kong importansya sa mga kaibigan ko. totoong minamahal ko kayong lahat. dapat nasabi ko na to sa yo noon pa pero ramdam ko na hindi ka pa handa na tanggapin yun noon. ngayon ko lang ulet naisip na sabihin sa yo dahil alam kong iba ka nang mag-isip kaysa dati. parang mas malalim.

heto na...nuong nakaraang ilang araw lang, nagbiro ka na baka ma-develop ako sa yo. parang yun yata yung unang biro mo sa kin tungkol sa bagay na yun. kasi dati pag nagbibiruan tayo, parang puro yung mga kabastusan lang na normal lang naman sa ting dalawa. nasasakyan ko yun. hindi ko alam kung napansin mo na bigla akong natahimik. pero ciempre, defensive ako at sinabi kong "angkapal mo!". akala ko lusot na ako non pero bigla ka namang humirit na "ok, lang yun! alam ko naman na may gusto ka sa kin eh". ciempre counter attack naman ako na "ok, aaminin ko na may gusto ako sa yo dati. pero dati yun, noh! parang kapatid na lang turing ko sa yo ngayon". alam mo at alam ko na pareho tayong di naniwala dun...in short, wala na talaga akong lusot!

hay naku! in fairness, hanggang ngayon, mahirap pa ring aminin ha! pero totoong may gusto ako sa yo. mula noon hanggang ngayon. baduuuuuyyyyyy!!! kelan ba nag-start? uhmmm, 1st year yata nung itinuro ka sa kin ng isang common friend. pero ciempre, attracted lang ako sa yo. at ayokong idetalye ang lahat lahat sa e-mail na to kasi masyado akong magaling magsulat. siguradong maho-hook ka sa kwento. hehehhehe.

basta, rest assured na hindi ko sinamantala ang friendship natin. i'm too smart to do that. hindi ko inisip na "tayo" dahil hindi ako ilusyunado. basta, alam kong magkaibigan tayo and that's what counts most sa ken. im happy for your choices and sa mga taong mahal mo. im happy din for you and your gf dahil sobrang kitang kita kong mahal na mahal mo siya. trust me, nakakatuwa ka pag nagkwento ka na ng tungkol sa kanya. you cant get enough of her!

marami nang nagbago sa buhay natin. hindi na rin maaalis na may gusto ako sa yo. cguro habang buhay na yun. hindi ko yun ginusto o sinadya. ikaw rin. pero hanggang ganun lang yun. kasi, mas mahal kita bilang kaibigan...