marvin's room

Back and Gone. Again.

2009-11-27T10:38:00.000-08:00

I'm baaaaacccckkk! And I'd be gone again. Ang kumontra, walang pasalubong! Bwaha!

Sampung araw lang ang inilagi ko sa Dubai para magpasweldo at magsara ng libro. Magastos pero wala akong choice. Kaya kayo kapag nagkaanak kayo, pakunin n'yo ng Engineering para walang iniintinding monthend at yearend closing! Ang hassle!

Marami akong ise-share na pics sa inyo mula sa aking paglalakbay. Especially, sa Hongkong (*wink @ K.noizki). For the meantime, hayaan n'yo munang ma-miss n'yo ako ng konti pa. For sure, sa aking pagbabalik, bubulabugin ko na naman kayo! Har! :)

Bakit kaya hindi nakakasawang umuwi? :p

On Leave

2009-11-08T19:14:00.000-08:00

...finally visited this place...i'm currently on leave and will reply to your messages as soon as i face civilization. bwah! :p

Dahil Nagsimula sa Paris

2009-10-18T11:38:00.000-07:00

Madali akong magsawa sa kahit na anong bagay. Especially 'pag teleserye dahil kailangan 'pang abangan araw araw. Unang senyales pa lang ng pagkabagot, bibitiw na ako. Kaya 'pag sinabi kong napuyat ako dahil pinanood ko ang isang palabas, eh ibig sabihin talagang hindi ko mabitiwan.

Dahil May Isang Ikaw

What makes the Echo-Tin flick click for me is not their chemistry this time. To be really honest, the tandem does not bring so much sparks anymore.

Surprisingly, that's one of the reasons why I believe I am hooked. While this could have been another love story sweetened to the most saccharine (read: nakakasuya ) level, the director might have realized not to capitalize on the "kilig" factor that is barely there anymore but rather focus on making the story credible and intense.

The development of each character and the well-regulated pacing of each scene would make you want to ask how will it end without wanting the series to end yet. Each actor is top class although I am still waiting for Chin Chin to mellow down with her "gigil" acting. I know she is good. She just needs to give her character a more interesting take. On the other hand, Lorna, being the seasoned actress that she is, sealed the deal and made my viewing habit as something worth blogging about.

Lovers In Paris

Having seen KC in a movie with Richard Guttierez made me irk with disgust as I am one of those who expected too much from the megastar's megadaughter.

Wrong comedic timing, unforgivable innuendos and unnecessary acting gestures pulled the megadaughter's big screen debut downhill. It's not that KC has no moment of brilliance at all. In all fairness, you can see the effort she brings. And, I think that is what many people thought is wrong. One naturally expects that being a daughter of two showbiz greats, acting should come as effortlessly as breathing to her (unless she has an asthma). Moreover, most of us does not see her as a newcomer anymore. Needless to say, having accomplished showbiz personalities as parents worked against KC big time.

So, seeing her act breezily as Vivian in Lovers in Paris made me smile at her in awe. Boy, this girl is intelligent enough to come full circle! This time, the gestures are relevant, the timing is natural and the facial expression is convincing. I even like the voice over. And, I soooo adore the presence of K Brosas, Aaron and Assunta as they pitch in some comedic scenes and thus, keep the teleserye light and charming.
Well, KC may not be able to successfully move away from his parents shadow but then who said that even that is something she should not be proud of?

Nagsimula Sa Puso

Maja is my favorite. She is my brother's favorite. She is my friends Jong's and Domeng's favorite. Everybody seems to like this little tart. So, why is she not given a huge break?

While I disagree that she needs to be a little more daring and bolder to prove that she is a worthwhile investment, Maja's image change proves somewhat more parallel to her acting prowess. Watching her act is like seeing someone who can be a Claudine Barretto sans the attitude.

Maja, while intense, keeps her face on check. She pours out emotions by modulating her voice and working out her eyes - not her eyebrows. And when she's sweet, she is charming - not pa-cute!

Anyway, the soap has been running for a week now. I did not catch the episodes for the whole week but I was able to catch up and had finished everything I missed within two days. Coco Martin is superb and is currently the apple of my eyes. He is a worthy Maja Salvador leading man. Meanwhile, Jaclyn Jose is colossal as usual, Jason Abalos (who used to be my classmate in gradeschool) is at par and Laurice Guillen makes my heart wrench. And, most importantly, the plot will get you trapped to your screens.

Stop and Stare 2

2009-10-15T03:24:00.000-07:00

"Inay, siya po si Gabriel - ang mamanugangin n'yo." Choz!

Dream sequence cut! Hahahaha!

Sa lahat ng pangarap kong jackpot sa hotel namin, siya ang grand prize! Siya ang Director of Spa namin at sobrang kulit n'ya. Game sa mga kalokohan at mahilig makinig sa mga itsinitsismis ko. Mabenta sa kanya ang mga pangookray ko at higit sa lahat, likas na malandi. Hihihihi.

Marv ang tawag n'ya sa akin kahit na ipinagbawal ko na ang pinaikling pangalan ko. Baka kase mag-evolve ang pagtawag hanggang sa maging "M" na lang tawag sa akin. Hindi ko siya mabawal kaya gumanti na lang ako. Gab naman ang itinatawag ko sa kanya.

Anyway, meron na s'yang asawa't isang taon na anak. Isa s'yang Romanian at bagay kami.

Charot! Masama pa bang siya ang pangarap kong jackpot?

Happy weekend everyone! :p

Stop and Stare

2008-11-27T02:01:00.001-08:00

Meet Greg. Crazz namin ni Jong. Ahihihihi. Ang kiri.

He's the Chef de Cuisine of The Kitchen Restaurant at Hyatt Regency Dubai. Close na kami. He's sobrang nice and charming. He's from Poland and he's married. Oh well, pangarap ko namang maging querida so, why not! LOL.

Dear God

2009-10-04T10:11:00.001-07:00

Dear God,

We know how Thine trials can make us look at Thee a little differently sometimes - for more than often, we are not capable of understanding Thine will.

Dear God, for those times when we feel otherwise, please be patient to hold us tighter and love us even more...

Ka Ondoy

2009-09-28T10:14:00.000-07:00

sabado
ang lakas ng ulan
ang tagal

nagpasya kaming maligo
sa rooftop ng room mate ko
masaya
tawanan
nagkukuhanan pa kami ng litrato
smile smile
stolen
nilamig na kami
nainip sa kakahintay ng pagtila
sumilong
nagbanlaw
masaya pa rin
tawanan ng tawanan
habang nagba-browse
ng mga litrato

pagkabihis,
bumaba kami sa ground floor
para sana maglunch

may surpresang bisita
hindi naman imbitado
hindi man lang kumatok
tumutuloy sa loob ng bahay
kahit sarado pa ang pinto

dominante

madumi

iniwan namin sya sa ground floor
binantaang hanggang dun lang

pag-akyat sa kwarto
pagbukas ng telebisyon

sya na naman

dominante

madumi

hindi lang pala sa amin
sa ibang bahay din
sa mga kabahayan
sa ibang lugar

malupit

*****************************

tenks to my gorgeous friend Luwi for allowing me to post this in my blog. you know that i've always been a fan.

at, sa lahat ng mga kababayan natin sa Pinas na nasalanta ng lupit ni Ondoy, magdasal lang po dahil palagi naman Siyang nakikinig.

Photo Ops Sub 3 - Dubai Metro

2009-09-20T07:02:00.000-07:00

Si Henri Matisse ang isa sa mga proponent ng Fauvism - isang art movement na gumagamit ng intensely vivid colors sa mga paintings. The style generally features subjects in which forms are distorted. Sa art umikot ang subject kong Humanities noong first year college ako at isa ito sa mga tinutukan at inenjoy ko. Wala lang, na-ichika ko lang. Baka kase hindi mo alam ang Fauvism. :p

Moving on, and speaking of, hindi naman ako nagpatalo kay Dencio sa pag-experience ng bagong bago at wala pang galos at vandal na metro train ng Dubai. Malinis naman at taliwas sa mga kuru-kuro ng mga kakilala kong sumakay din, wala namang di-kanais nais na amoy. Unless, immune na ako, in which case eh hindi ko dapat ikatuwa. Poste!

Ang pangarap kong Train Shot - 'yung shot na nakahawak ka sa handle habang nakatayo. Ang cameraman ay pwedeng nasa labas ng coach o nasa loob din kasama ng subject. Pangarap number 52 - check! hihihihi. :)

Nakakatuwa lang na maraming mga pinoy kaming nakita at nakachikahan sa station. In fairness, maganda ang interior design at parang sa airport ang security. Puro pinay naman ang nasa ticketing booths na isang patunay sa pagkilala ng bansang UAE sa kakayahan nating mga Pinoy.

At, habang bumibili kami ng ticket, biglang may isang matabang bading na dumating with matching bowling bag na sukbit. Tawagin natin s'ya sa pangalang Digna.

(humahangos na nilapitan ni Digna si ate na nagaassist sa mga pasahero )

Digna: Ate, sa'n ang papuntang Japan?

Ate: Ha?

Sumagot naman ang friend kong si Mitz ( na makikitang kasama ko sa mga larawan )

Mitz: Bakla, punta kang Japan?

Digna: Oo. Sa'n ba ang pila ng Japan?

Tawa kami ng tawa kasi si Ate hindi n'ya naiintindihan ang mga pangyayari hanggang sa nakitawa na lang s'ya sa amin. Ansaya saya tuloy nung mga pinoy na nandun! Nakikitawa sa amin.

Photo Ops Sub 2

2009-09-11T04:46:00.000-07:00

Halata bang tinatamad akong magpost? Babawi na lang ako sa mga susunod na araw. Inuna ko lang talaga muna ang lumabas at gumala dahil hinahanap na ng sistema ko ang pagrampa sa mall at tumingin ng pagkakagastusan. Pero ang totoo, sinusubukan ko lang naman ang sarili ko kung hindi ba ako bibigay sa tawag ng gastos. Tipid mode kasi ako. And what better way to test myself than to roam in a shopping mall, di ba?

Op cors, sinamantala ko na rin ang oportunidad para pumroject sa cam. Magandang paraan din siya para hindi mo maisip na pumunta ka sa mall para gumastos. Swear, effect talaga kasi wala talaga akong binili! :)

By the way, eto nga pala ang Dubai Festival City Mall. Ito ang pinakagusto kong mall sa Dubai kasi hindi sobrang laki. Plus, maganda ang lighting nila. Tamang malandi lang. Ayoko kase ng maliwanag na mall.

Photo Ops

2009-09-08T07:19:00.000-07:00

Me, my bro and Jong in City Centre Mall last week. Napagdiskinitahan lang namin 'yung Hello Kitty store. :)

Lip Liner 8

2009-09-06T10:05:00.000-07:00

Hindi ko alam kung bakit ako masaya. Uhmm, siguro ang tamang term eh inspired. Hindi naman ako inlab. May ganito ba talagang feeling?

Kagabi, habang umiinom ako ng hot choco, pinatugtog ko ang kanta ni Anita Baker na Caught Up In The Rapture. Bigla na lang na-uplift ang spirit ko. 'Tapos, kanina sa work, parang maghapon akong nakangiti habang kinakanta ko 'yung kanta na 'yun. Bakit kaya? Hindi naman ako nag-aadik. Hindi kaya napo-possessed lang ako?

Ewan! Mas mainam na ang maging masaya kesa malungkot. Scratch the siko!

*************************************************

Speaking of kaadikan, nalululong na 'ata ako sa Dahil May Isang Ikaw. Inaabangan ko talaga ang development ng mga characters at ng plot. Magaling si Sid Lucero. Hindi siya nagpapahuli sa galing sa acting kay Jericho. Pero si Lorna ang talagang magaling. Nakatulong sa kanya ang kanyang kasalukuyang pagdadalamhati. Ang role kasi n'ya ay isang tough and successful lawyer na nangungulila sa kanyang nawawalang anak. Mahirap ramdamin ang tagumpay na walang kinang ang mata.

Isa sa mga linyang tumimo sa akin so far ay ang tanong ni Jericho kay Lorna:

"Paano mo maipagtatanggol ang kasong hindi mo na pinaniniwalaan?"

Panoorin n'yo na lang nang malaman n'yo ang isinagot ni LT.

*************************************************

Exciting na naman ang tennis! Kasi, Rafael Nadal is back!

Magawa na n'ya kayang pagwagian ang katangi-tanging grandslam tournament na hindi pa n'ya napapanalunan?

Mukhang maraming obstacle. Una, ang kanyang archrival na si Federer na pinuno ng men's ranking ngayon. Pangalawa, ang umungos kay Nadal bilang 2nd top player na si Andy Murray. At, pangatlo, si Rafa mismo. Kagagaling lang n'ya sa injury at ito ang una n'yang grandslam appearance pagkatapos n'yang matalo sa 4th round ng pinaghaharian n'yang French Open.

Well, abangan na lang natin, 'di ba?

Long Distance Boo Boos

2009-09-01T13:58:00.000-07:00

sa isang mainit na conversation namin ni mudrax...

me: eh, ma naitanong mo na ba kung hanggang saan 'yung tatapusin sa plano?

ma: lahat! pero 'yung sa kisame, labas lang.

me: kisame sa labas? baket? 'di tayo sa labas titira! paano 'yung...

ma: hindi naman. kasama na yata 'yung sa loob.

me: bakit hindi ka sigurado? 'di ba dapat...

ma: itatanong ko ulet bukas.

me: hindi ma! bakit hindi ka sigurado? ibig sabihin hindi mo...

ma: o, sige pupuntahan ko na ngayon.

me: ma, teka nga! patapusin mo kase akong magsalita. makinig ka muna sa sasabihin ko.

saylenz...

me: ma? hello? and'yan ka pa ba?

ma: oo. andito ako.

me: eh bakit hindi ka nagsasalita?

ma: eh sabi mo makinig ako eh.

waaaahh! natawa na lang ako. hindi ko alam kung sino ang mas pilosopo sa amin ng mama ko. siguro, it's a tie.

***************************************

me: helu! ma musta na?

ma: mabuti anak.

me: ano namang eksena mo?

ma: wala naman. andito ako sa (pangalan ng lugar ) sa tita mo. ( FYI hindi ko ka-close ang tita ko na 'to. )

me: ah ok.

ma: o, kausapin mo ang tita mo.

me: ha? bakit ko kakausapin? teka lang! ayoko! ikaw nga ang tinawagan ko 'tapos kung kani-kanino mo 'ko pinapakausap.

boses sa kabilang linya: o, ikaw daw ang tinawagan at kakausapin.

ma: o, bakit?

me: ma naman eh!

hindi ko na siguro kailangan pang sabihin kung kaninong boses 'yung nasa kabilang linya. hindi man lang kase ako hinintay na pumayag bago ipasa ang phone!

***************************************

me: haller!

tita: o, hello! ( ka-close ko 'tong tita ko na 'to.)

me: tita musta naman kayo nila mudra?

tita: mabuti naman.

me: eh tita magkano na ulet 'yung binayaran n'yo sa blah blah blah?

tita: ah, 'yung blah blah blah?

me: yiz! magkano ulet?

tug! parang inilapag/ibinalibag si phone.

me: naitago mo ba 'yung resibo?

no answer.

me: tita? and'yan ka pa ba? naririnig mo ba ako?

saylenz.

me: hello? hello? hello?

wiz.

me: hello? tita!!!!!

nagbalik ang voice.

tita: bale payb kyawsan pesosesoses.

me: anong nangyari sa 'yo, tita? bakit 'di ka sumasagot?

tita: eh kinuha ko 'yung resibo. hindi ko matandaan kung magkano eh.

kabog! antaray ng tita ko noh? may initiative s'ya. pero sana naman next time matutunan din n'ya ang magpaalam muna sa kausap n'ya sa phone 'di ba? sayang ang load!

********************************************

It's September, people! :)

Because There Is One You

2009-08-25T12:08:00.000-07:00

Umuwi ako ng late today dahil sa nalalapit na pagbabayad na naman ng suweldo. Abala na naman ako siyempre pa.

Pero simula pa lang ng araw, hindi na ako mapakali. Maghapong sumasakit ang ulo ko sa anticipation. Merong hindi maalis sa isip ko.

Pagupo ko sa bus papasok sa work, nakasabay ko ang mega-friend kong si Jong. Chinorvah n'ya na naaliw daw s'ya the night before dahil sa panonood ng mga teleserye. Sa isip ko, "Sh*tness! Sinasabi ko na nga ba eh! Maling mali ito!". Nagsimula nang sumakit ang ulo ko.

Itinulog ko ang kalahating oras ng biyahe para hindi naman ako masyadong ma-stress. Pero hindi masyadong epektib. Hindi ko na mahintay ang uwian. Buti na lang at arroz caldo ang breakfast. Medyo nabalanse ang sakit ng ulo ko.

Pinlano kong madaliin ang trabaho ko para makaeskapo ako ng maaga. Pero may trainee pala ako ngayon. Kasuya. Wrong timing. Lalong sumakit ang ulo ko.

Nang bago magtanghalian, may ipinakilala ang amo namin. Government auditors daw. Mag-i-stay daw ng ilang araw. Ibigay daw namin ang mga required documents kapag kailangan nila. F*ck! Bakit ngayon pa? Buti na lang isang report lang hinanap sa akin. Still, na-disrupt ang work flow ko.

After lunch, nagluko naman ang payroll system na gamit ko. Kainis! Isang oras din akong naghintay bago naayos ng software developer. Pagsubok ba ito? Gusto ko nang sukuan! Gusto nang sumabog ng ulo ko!

Uwian time na. Tumawag sa akin si Jong at nangiinis. Uuwi na daw siya. Pagbutihin ko daw ang paggawa ng sweldo. Gusto ko siyang i-surprise. Huwag ko kaya siyang bayaran ng tama? Nanggigigil na ako. Magisa ko na lang din sa opisina.

Nang makauwi na ako ng alas otso, nawala na ang sakit ng ulo ko. Psychosomatic lang naman 'yun eh. Hinarap ko na ang laptop at sinearch na sa google kung paano ko mapapanood ang...

Leche kasing teaser 'yan eh! Nakaka-tease! Na-tease naman ako! Hihihihi.

The last time na napanood ko si Lorna sa ABS CBN, I got really hooked with Kaytagal Kang Hinintay. Doon nagsimula ang John Lloyd-Bea tandem.

The last time I completed an Echo-Tin teleserye, I was totally converted. Hindi ko pwedeng i-deny na iba ang hatak ng chemistry nila sa Pangako Sa 'Yo.

The last time na nakita kong umarte si Gabby, I was smitten. Ka-partner pa n'ya ang talented actress na si Claudine sa Iisa Pa Lamang.

Kaya ngayong gabi, habang pinapanood ko ang first 2 episodes ng Dahil May Isang Ikaw, para akong nasa spa - na-relax talaga ako. Bagama't hindi na bago ang kwento, napukaw pa rin n'ya ang atensyon ko.

Hmmm, mukhang meron akong bagong aabangan gabi-gabi ah! :)

Can U Stand The Q&A?

2009-08-21T04:50:00.000-07:00

Miss Universe ek-ek mood...

Sa mga beauty pageants, ang mga karaniwang categories eh swimsuit competition, evening gown, national costume at meron ding talent competition. Pero, ang isa sa mga kinatatakutan at talagang pinaghahandaan ng mga beauty pageant contestants ay ang interview o question and answer portion. Ito kasi ang magtatakda kung ang gerlat eh hindi lang puro paggarutay ang inaatupag! Dito malalaman kung may "laman" ba ang isang muher! Isa sa mga sikat na final question ay 'nung ginanap ang Miss U sa Pilipinas noong 1994 - What is the essence of being a woman?

Madalas sa ganitong kritikal na moment, ang isang diyosang diyosang kandidata eh nagiging first runner up lang dahil kinabog s'ya sa pagiging smart ng isang hindi naman kagandahang dilag. Miriam Quiambao, ikaw ba 'yan? Ruffa Guttierez, mag-react kah! Hihihihi. Pero, in respect to Miriam at Ruffa, they did their best and they still made our country proud kahit hindi sila 'yung nakakuha ng corona.

Anyway, meron akong isa-suggest na final question if ever na maging judge ako. Basahin ang question at i-try na sagutin.

Halimbawang dumating ka isang araw sa bahay n'yo at nakita mong may kausap na isang babae at isang lalake ang nanay mo. Ang babae ay medyo may edad na at napansin mo na buntis ito. Ang lalake ay medyo bata pa. Nang tinanong mo kung pang-ilan na n'ya ang pinagbubuntis n'ya, sinabi n'yang pangalawa na ito. Nag-comment ka ngayon sa lalaki ng, " Uy, magiging kuya ka na!". Sumagot naman ang lalaki ng, " Anak ko 'yan." Awkward moment.

Paano mong lulusutan ang awkward moment na 'to?

********************************************

Matapos ang nakaka-nose bleed na pagiisip ng sagot, mag-relax muna at maaliw sa video na sinend sa akin ng kapatid ko. Kukulet ng mga kids!

Miss Philippines in the MissU '09

2009-08-14T14:45:00.000-07:00

Recently, my friend Ecker and I were discussing the Philippine representative to Miss Universe 2009, Bianca Manalo. It turns out that she's his friend's sister. And, that sister is Katherine Manalo who was a finalist to the Miss World 2002 contest. Hmmm, beauty queen sisters. What more can I say? Must be a family of "beautiful" genes.

Well, I've been following the latest updates on the Miss U contest ( like several times a day ) and I have this weird feeling that this year's Philippine delegate has something up her sleeves. She continues to surprise everyone ( including me as I was kind of doubtful when I saw her pic before flying to Bahamas to compete ) by giving unexpected stunning presentations. I was not a fan before as I find her somewhat ordinary and not-so-appealing. Besides, it's been like 10 long years since the last time a Filipina was called on a semifinal. I lost my appetite on beauty pageants since then. But, I am still very much informed.

Anyway, 10 years ago, Miriam Quiambao almost snatched the title if only for that one final question. Like Bianca, I did not find Miriam beautiful then. But, the one thing these 2 girls have in common is that they know how to present themselves. And boy, do they present well! They appear confident and poised enough to exude grace, beauty and appeal at the same time. In the pageant world, that's a deadly combination. Deadlier than just being bluntly beautiful and nothing else.

And what can we learn from it? Capitalize on your assets - your strenghts and capabilities. When everyone else thinks that you can not make it because you are different, surprise them by succeeding. Prove to them that being different only makes you stand out from losers like them.

I thank you! :)

Gotta Get Get

2009-08-11T11:44:00.000-07:00

Gotta get-get...gotta get-get...boom boom pow...gotta get-get.

H*yupness! Nae-LSS ako sa Voom Voom Fow na 'yan! Sheeeeezzz! Erase! Erase!

Anyway, 2 days ago, nagpaalam na ako sa boss ko na magve-vacation ako ng Disyembre. Pagpasok ko sa office n'ya, masayang masaya ko s'yang binati sabay:

Me: Sir, I'd like to file a leave on December. Can I?
Sir: No.

Sarap upakan! Waaahhhh! Anong gagawin ko? Nde pwede 'toh!

Me: Yeah?
Sir: You can not go.

Seryoso talaga s'ya...kaya with all the malungkot emotion I could plaster sa fez ko, lulugo lugo at dahan dahan akong humakbang palabas ng kwarto n'ya nang nakaharap pa rin sa kanya. Sayang kasi 'yung effort kong magmukhang nalugi kung hindi n'ya makikita eh. Pro bono pa naman ang acting ko.

Sir: Why December? Are you getting married?

Aray ko! Wala ngang jowa, papakasal pa! Nde ba n'ya ramdam na laging ok lang sa akin ang umuwi ng late galing sa work?

Me: Nope.

Sir: If you are getting married, you can go on vacation until January.

May pang-aasar talaga! At epektib kase hindi na talaga ako natutuwa.

Me: I'm not getting married. I just want to spend my vacation in the Philippines on December.
Sir: Which dates?

Ayuuuunn!!!! Hahahahaha. Sa totoo lang, mahirap umakting ng malungkot ka kapag bigla kang nagkaroon ng pag-asa. Pero sa ngalan ng convince-ation, pinanindigan ko muna ang lungkot lungkutang fez.

Me: From the 3rd to the 20th...
Sir: No.

Sasapakin ko na talaga eh! Pero naalala ko, mas mahirap palang umakting ng galit na malungkot. Pinili ko na lang na maging malungkot lang. Time to negotiate.

Me: But I will be back before the closing starts.
Sir: We will be busy even before that.
Me: Ok, until the 13th then?
Sir: OK.

Did I hear an OK? Gusto ko na s'yang halikan nung time na 'yun!

Me: What about until the 15th?
Sir: Until the 13th. Don't negotiate anymore. Get out of my office.

Tapos, gusto ko na uli s'yang sapakin! Hahahaha.

Pero hindi na baleng maikling panahon lang. Ang importante, I'm going home in December. I'd be celebrating my birthday there! Yiheeee!!!

At para mailabas ko ang kasiyahan ko, nag-diet ako nung gabi at gumawa lang ng veggie salad at nag-stir fry ng fresh mushrooms.

Alam kong irrelevant 'yung pagda-diet kaya nag-aya akong kumain sa paborito naming japanese resto the next day! Hihihi. I'm soooo looking forward to my birthday!

Gotta get-get...gotta get-get...boom boom pow...gotta get-get. Hahahahha!

Mader's Birthday

2009-08-06T11:52:00.000-07:00

Kriiingggg!!!

Me: Hello...

Mader: Marhaba! (pagbati 'yan sa Arabic. fluent nanay ko d'yan eh!)

Me: Heller! Ma, happy birthday! Happy birthday to 'ye! Happy birthday to 'ye! Happy birthday happy birthday! Happy birthday to 'ye! Ahihihihi. O, anong chizmis sa bahay? Sinong mga nand'yan?

Mader: Tenkyu! Hindi pa ngayon birthday ko anak. Bukas pa 'yun!

Toinks!

Me: Ahihihihi. Sorry naman! Bukas pa ba?

Mader: Oo naman!

Me: Ahehehehe. Ukei! Bukas na lang ako tatawag. Ahahahah! Award!

Birthday ng aking mader. Ang nagtaguyod sa amin lalo na nung wala na si pader.

Kamukha ko daw siya sabi ng mga tao. In fairness, namana ko sa kanya ang walang kapantay na katarayan! Ahahaha! Highlight yata ng buhay n'ya nung nakamayan n'ya si PGMA nung graduation namin. Dama ko ang pagiging feeling high and mighty n'ya nun. Sabi ko sa kanya n'un:

Me: Ma, 'wag kang ma-starstruck. Normalin mo lang.

Mader: Hindi naman, anak.

Me: Sus! Ramdam ko ang excitement, Ma. 'Wag i-hide!

Mader: Ikukwento ko 'to sa amo ko tsaka sa mga kaibigan ko sa Dubai! Maiinggit 'yung mga 'yun.

Me: Taray! 'Wag ka d'yan sa ulap, Ma. Baba ka ng konti. Ahihihi.

Mader: Teka nga! Contrabida ka eh. Nasaan na ba 'yung kumuha ng picture namin ni Gloria.

Me: Friendship kayo? First name basis ah!

Mader: Hayaan mo na nga ako. Nasaan ba 'yung cameraman?

Me: Wala! Wala nang ebidensya. Umalis na 'yung cameraman. Hahahahaha.

Well, just like what an old Jewish proverb say, "God could not be everywhere, so he created mothers".

Dear Ma, I thank God for you.

"Musta Naman Ang Lovelife?"

2009-07-28T11:35:00.000-07:00

Matapos ang usaping moving on, dadako naman tayo sa pagsagot sa tanong na obvious na nga ang sagot, itatanong pa.

"Musta naman ang lovelife mo?"

'Di ba? Kung hindi ba naman nananadya? Nakita na ngang namumugto ang mata mo at sagana ka na sa sustansya ng eyebags, ito pa talaga ang napiling itanong sa 'yo. Pwede namang find the value of x ( 'di pala pwede kase may x, baka lalo kang magwala! ). O kaya naman, solve the following equations. Pwede ring match column A with column B o kaya fill in the blanks. 'Di ba? Andami namang tanong, 'yun pa talagang hindi mo masyadong na-review ang ibabato sa 'yo.

"Musta naman ang lovelife mo?"

Masyado ka namang pa-mysterious kung smile lang ang isasagot mo. Parang sinabi mo naman na manahimik na lang 'yung nagtanong sa 'yo.

Kapag sinabi mo namang "It's OK.", para mo naman silang pinakain ng ampalaya. Ang pait!

Kapag sinabi mo namang "No comment", trying hard ka namang mag-artista.

Kapag humagulgol ka, masyado namang give away ang answer. Hindi man lang umabot na nagdemand ng clue 'yung nagtanong.

Kapag nagmaang-maangan ka naman at kunwari eh hindi mo narinig ang tanong, baka mas bongga pa ang itanong sa 'yo ' pag inulit.

Kaya nga ang idea, maging matalino sa pagsagot. Huwag rin namang gumaya sa Miss India sa mga beauty contest na ang haba haba ng sagot samantalang ang gusto lang namang sabihin eh "Wow!".

Importante sa pagsagot ng question na ito ay 'yung hindi na magpa-follow-up question 'yung nagtanong. Minsan kase, ang follow up question eh 'yung tanong na masusundan pa ng sobrang daming follow up question tulad ng, "Ha? Anong nangyari? Kwento mo naman!". Ayan na! D'yan na maguumpisa ang scoop!

Kaya 'pag sumagot ka, siguraduhing mahihinto na sa isang tanong lang. Pwede kang maging charming, amusing, sarcastic, mapanglait, ambiguous, funny, witty o nanggugulat. 'Yung tipong kapag sumagot ka, either masa-shock s'ya for a while sa sagot mo para may time kang maka-escape o kaya naman eh mada-divert mo ang usapan sa ibang bagay.

"So, musta naman ang lovelife mo?"

Hay naku! Pumili na lang ng isasagot sa mga sumusunod na listahan!

1. “Eto, parang entry sa raffle, hindi mabunot-bunot.”

2. “Eto, hinahanap pa rin ang hideout ng mga soulmate ko. Nakita mo ba?”

3. “Bakit, kung sasabihin ko bang butata may magagawa ka?”

4. “Eto, parang epilepsy, pasumpong-sumpong…”

5. “Eto, parang ukay-ukay, 3 for 100 na nga lang, tinatawaran pa.”

6. “Eto, parang patis, ang daming gustong makisawsaw.”

7. “Eto, parang Coke, ZERO.”

8. “Eto, single…single parent.”

9. “Sinubukan ko na lahat: girl, boy, bakla, tomboy, wala talaga!”

10. Sagot ng officemate ko tuwing may magtatanong sa kanya nito: “P*tang*na mo rin!”

11. “Feeling ko ilang buwan pa, kaong na ito!”

12. “Eto, parang ikaw, hindi maganda.”

13. “Eto, parang gobyerno, bulok.”

14. “Eto, parang sinabawang gulay…makulay.”

15. “Eto, self-supporting.”

16. “Eto, parang kaning bahaw, malamig.”

17. “Eto, parang pag-nguya ng chewing gum, sa una masarap, pagtagal nawawalan na ng lasa…ang sarap na iluwa.”

18. “Buti pa ang chemistry class ko, may lab.”

19. “Eto, parang pasko, once a year lang.”

20. “Manong, bayad muna, bago lovelife!”

21. “Will you shut up and let me breastfeed in peace?”

22. “Tulad ng sabi ng Friendster account ko, it’s complicated.”

23. “Eto, parang buhok mo…bagsak!”

24. “Eto, parang face mo…ang pangit!”

25. “Eto, parang taxi: bawal mamili, bawal mabakante, at bawal tumanggi pag may gustong sumakay!”

26. “It’s like a vacuum cleaner, it sucks.”

27. “Eto, parang mga kuko mo sa paa…patay!”

28. “Eto, parang palitaw, lulubog, lilitaw.”

29. “Eto, parang buhok mo sa kilikili, magulo!”

30. “Eto, parang funeraria, walang kabuhay-buhay!”

31. “Ano, gusto mo suntukan na lang!”

32. “Eto, taken…taken for granted!”

34. “Eto, parang google, searching…”

35. “Eto, parang skin mo, rough.”

36. “Eto, parang painting, abstract!”

37. “Eto, parang boses mo, flat.”

38. “Same to you.”

39. “Eto, parang cancer, walang gustong madapuan.”

40. “Eto, parang ancient alphabet, ang hirap i-translate.”

41. “Eto, parang gilagid mo lang, full of darkness.”

O 'di ba? 'Di ko pa nasusubukan pero sa tingin ko naman effective ang mga ito. Kung sa tingin mo eh hindi umubra ang mga 'yan, try mong sumagot sa Chinese language hanggang magsawa sila sa kakatanong.

Pwede ring magkunwari kang ibang tao at sumagot ka ng, "I'm sorry but I'm not who you think I am. I am human." Antaray 'di ba? May identity theft na nagaganap!

O kaya, magpretend kang napo-possessed with matching ikot ikot ng ulo na parang pang-Exorcist. Tignan natin kung hindi ka pa naman layuan!

At, kung talagang makulit at ayaw ka talagang tantanan, sampahan mo na ng kaso! Invasion of privacy na 'yan! Andami mo na ngang ginawa, dedma pa rin. Ano ba'ng hinihintay n'yang sagot? Na, "Eto, relaxed, heartbroken eh. Try mo rin! Para ka lang nagpa-spa!" Ganon?

5 Easy Steps To Moving On

2009-07-19T13:27:00.000-07:00

Katatapos mo lang bang makipag-break kay jowa?

Nade-depress ka ba at nahihirapang mag-move on kahit na sinasabi mong ok ka lang?

Na-perfect mo na ba ang pagbilang ng mga stars sa kakatingin sa langit nang mag-isa?

Nagsulat ka na ba ng suicide note o nag-record ng sariling suicide video (uuuyy! pang-youtubebang!)?

Napadaan ka ba sa blog ko para maghanap ng paraan na maibalik ang katinuan mo?

Kung ang sagot mo sa lahat ng iyan ay "yes!" na may kasamang panginginig, aba'y kawawa ka naman! Pero, swerte mo! Dahil bibigyan kita ng lima - hindi jisa, hindi jolawa, shotlo o kyopat - kundi, lima as in Lima, Peru!...limang bonggang steps para bumalik sa normal ang iyong buhay at makalimutan mo na ang jowaers mong dinedma ang kagandahan mong taglay.

Paunawa: Bago basahin ang mga sumusunod na steps, kinakailangang magsindi ng puting kandila with matching ora-orasyon para siguradong mabisa. At para talagang epektib, magsindi na rin ng insenso at magpahid ng langis sa buong katawan ( optional 'to!). Hehehe. 'Wag mo nang gawin 'yan kung ayaw mong lumabas na uto-uto.

Heto na:

1. Bitch around.

Dahil mainit ang ulo mo at dahil numb ka na sa sakit na dulot sa iyo ng break up, aba eh maging insensitive ka na pansamantala sa feelings ng iba! Ang layunin nito eh para mailabas mo na ng todong-todo ang natitira pa sa mga kinikimkim mong galit at hinanakit.

Halimbawa, kung maisipan mong kumain sa isang restaurant at ganito ang naging eksena:

Waiter: Ma'am, table for one?

Sagutin mo ng:

You: Baket? Dahil ba mukha akong single? 'Yun ba ang gusto mong sabihin? Na malamig ang gabi ko? Ano, nang-aasar ka? Tawagin mo nga ang manager mo!

Or...

Waiter: Ma'am, oorder po?

You: Hinde! Magpapahula! Pwedeng magpahula dito? Restaurant 'to 'di ba? So, magpapahula ako. Ilabas n'yo ang pinakamagaling n'yong psychic 'tapos samahan mo na rin ng extra tarot card.

Mas maganda na bago gawin ang step na ito ay mag-internalize muna ng character at isiping ikaw si Bella Flores.

Paalala lang: Huwag itong gawin sa paborito mong kainan dahil baka i-ban ka na habambuhay. Worse, 'wag itong gawin kung ang waiter ay si Manny Pacquiao. 'Pag nagkataon, alam mo na kung saan ka pupulutin.

2. Learn a new trade alone.

Ang point nito ay para ma-appreciate mo na after a while, ang breakup mo with jowa ang kailangan mo para naman magawa mo ang mga bagay na hindi mo pa nagagawa noon dahil demanding si jowa sa time.

Ito ay maaaring isang uri ng sport o hobby o kahit ano lang na pagkakainteresan mo. Hindi ko ipapayo na mag-aral ng art of kulam o pambabarang para lang makaganti sa sakit na idinulot ni jowa sa iyo. At, hindi ko ito binanggit para magkaroon ka ng ideya. Hindi talaga!

Hangga't maaari, umisip ng pagkakaabalahan na hindi makikita ng ibang tao na heartbroken ka. Wala ka nang ibang magagawa kundi aliwin mo ang sarili mo sa paraang hindi mo kakailanganin si jowa.

Subukang mag-bungee jump at ibuhos ang luha habang nasa ere para hindi ramdam ng mga kasama mo na nasasaktan ka pa rin. Kung gusto mo namang matutong mag-isa, huwag mag-aral ng mga sports na kailangan ng kalaban katulad ng badminton o table tennis dahil nakakapagod na habulin ang bola o shuttlecock na inismash mo sa kabilang side, gaga kah!

3. Change your wardrobe.

Kapag pasok ang budget, ipagtatapon ang mga pinaglumaang damit o kaya ay ipamigay sa mga kaibigang nag-aabang na gawin mo ang number 3! I'm sure, isa ito sa mga consolation na hinihintay nila matapos nilang mapuyat at magka-hang over dahil ilang gabi ka ring nag-aaya ng nomoan. Bukod pa d'yan, mababawasan ang clutter sa buhay mo na hindi mo kailangan sa panahong ganito. Kailangan mong pagalawin ang "chi" sa buhay mo para naman mas madali kang mapalagay.

Unang una nang alisin sa wardrobe ang mga isinuot mo nuong Valentine's day, Christmas day at Anniversary date with jowa. Isama mo na rin 'yung sinuot mo noong um-attend ka ng binyag ng pamangkin n'ya. Hindi mo na dapat gustuhin pang mag-reminisce ng mga memories at ang mga damit na ito ay parang flashback sa mga moments mo with jowa. 'Wag kang makulit! Let it go.

Pero kung ipamimigay ang mga ito, payuhan ang pagbibigyan na huwag lumapit sa iyo within a 4 mile radius kung isusuot nila ang mga damit na ito. Sabihin na hindi mo maga-guarantee na hindi magdidilim ang paningin mo kapag nakita mong suot nila ito. Mas maganda kung papayuhan sila na mangibang-bansa para sure na sure na hindi mo na sila makikitang suot ang nga damit na binigay mo hanggang sa tuluyan mo nang makalimutan si jowa. After that, pwede na silang bumalik ng Pinas.

At sa mga bagong damit, pumili ng mga kulay na hindi naman gaanong pansinin katulad ng bright orange, sunny yellow at blazing red. For sure, wala talagang makakapansin sa 'yo n'yan! Pero kapag may umusisa sa 'yo, i-press release mo na lang na color blind ka.

Ang punto kase, ang mga kulay na iyan ay nakakapagpasaya sa mood ng isang tao. Sabi pa nga ng teacher ko nung high school, nakakatulong daw ang pagsusuot ng mga damit in "happy colors" para bumilis ang paggaling ng isang taong maysakit. Nakakatulong din daw ito para mawala ang stress. Nagtataka ka pa ba kung bakit orange ang suot ng mga preso?

Pero kung naaasar ka sa makukulay mong damit dahil hindi "click" sa heartbreak mood mo, pumili ng mga neutral colors na hindi masyadong "loud". Bahala ka. Matigas ang ulo mo eh!

4. Get a new look.

Ang objective is to feel good about yourself. Oo na, heartbroken ka. Pero huwag mong ipagsigawan sa buong mundo na "I'm a mess!". Baka makita mo na lang ang sarili mong nakasilid sa isang lalagyan na may nakapaskil na "non-biodegradable".

Kung noon ay asar talo ka kapag kinukurot ni jowa ang iyong bilbil, ipa-lipo mo na 'yan. At kung dati ay madalas kang usisain ni jowa sa iyong body hairs, ipa-laser treatment mo na rin 'yan. 'Wag ka nang magdalawang isip pa, ineng!

Kung dati ay boring ang mahaba mong buhok, magpagupit ka ng "laiterang" style ng hair. 'Yung hair na sa unang tingin pa lang, nangookray na! Tapos, magpa-spa at magpa-diamond peel ka at i-try mo na rin ang iba't ibang klase ng precious stone peel - jade peel, ruby peel, pati sapphire at emerald peel. Kumpletuhin mo na! Patulan mo na rin pati ang pebbles peel.

Huwag mag-alala sa gastos dahil remember, 'yung perang inipon mo para ipambili ng gift kay jowa sa anniversary n'yo ay pwedeng pwede mo nang galawin! Withdraw na!

5. Mag-out of town trip.

Mag-empake at bisitahin ang mga lugar na makakapag-uplift ng spirit mo. Kung gusto mo, pwede mong gayahin ang cycling competition at maghanda ng sarili mong Tour of Luzon. Ito na ang pagkakataon mo para mapuntahan ang mga magagandang lugar sa Pilipinas na aminin mo man o hinde eh nauna pang mapuntahan ng mga turistang bumibisita lang.

Hangga't maaari, umiwas sa ibang tourist destination tulad ng distressed area ng Tondo dahil baka lalo lang ma-stress. Sayang naman ang bagong hair at diamond peel. And, for the same reason, huwag magpakabibo sa pagbisita sa Visayas at sumali sa ati-atihan. Makuntento ka nang audience ka lang!

Iwasan ding bumisita sa mga kuta ng Abu Sayyaf sa Mindanao dahil hindi uubra ang pagtataray mo d'un!

At s'yempre, bago maglakwatsa, siguraduhing magpaalam sa mga magulang. Hindi lang para bigyan ka ng blessings kundi para makaiwas na rin sa commotion na pwedeng mangyari kapag dalawang linggo na ay hindi ka pa bumabalik at aksidenteng nakita ni mudra ang suicide note mo na sinulat mo bago mo naisip na basahin ang blog ko.

So, 'yun lang! Inaasahan kong nakatulong ako ng malaki para maka-recover ka ng bonggang bongga. Kung sa palagay mo ay hindi nakatulong sa iyo ang mga pinagsasabi ko dito, mangyaring piliin mo na lang na manahimik.

:-)

Pagkurap

2009-07-10T03:31:00.000-07:00

minsan, we hold on to something too long enough dahil na rin sa nararamdaman nating affinity sa bawat saglit na tignan natin ito. we tend to look at and reminisce the past instead of learning from it kaya talagang minsan, anghirap bumitaw.

paninindigan ba tawag d'un?

hanggang sa maging dragging na ang bawat sitwasyon at panahon. hindi ka na maka-move on. hindi ka na nabubuhay sa present. dahil stubborn kang umaasa sa akala mo ay mababago rin isang araw.

marami kasi sa atin ang naniniwala sa kasabihang "kung saan ka nadapa..."

hindi natin nare-realize na mas importanteng maintindihan at malaman na minsan, may mga laban talaga na dapat nang isuko. na sa buhay, may mga laban na nakatadhana nang hindi natin maipapanalo.

ang mahalaga naman natuto ka. maaaring nalugmok ka pansamantala. pero ikaw pa rin ang pipili kung gaano katagal ang pansamantala, hindi ba?

hindi ba't marami ka na ring napalagpas na pagkakataon para mag-iba ang ikot ng mundo mo?

"sa pagpinid ng ating mga mata at sa muli nitong pagbukas, bakit hindi naman natin tignan ang sa simula't simula pa ay naghihintay lang na makita natin?"

Lip Liner 7

2009-06-26T05:03:00.000-07:00

Wimbledon Disappointment.

Rafael Nadal is not playing the grass this year. I was soooo disappointed! Hindi na nga n'ya na-defend 'yung French Open, pati ba naman ang Wimbledon? But then again, that does not change the fact that he is a great player. I just wish he stays out of injuries so people can see him playing Grand Slams more often for the many years to come. Besides, tennis will become boring without him.

Pop Goes the King.

Michael Jackson died on Thursday. I grew up to his music and had tried to emulate his moonwalk. Sheez! Just kiddin' on the moonwalk part. Hehehehe. Well, I assume that he is one celebrity not a single person on earth who is not in a coma does not recognize ( no matter how vague, no matter how demeaning ). So, expect a barrage of news on every media about anything related to the King of Pop.

Probably Probable.

I have been using the word "probably" so profusely in my correspondence and conversations that I think I am beginning to unuse "maybe". I just love the sound and tone it brings to a message. It seems more high end, tactful and genuinely savoir faire. And, probably very British.

To Renovate Or Rebuild?

I have finally decided not to renovate our family home. Well, just last night since the dilemma started 3 years ago. I was told that renovating is costlier than building a new house. Besides, creativity is limited in renovation. There are just some things you can not do as some parts are almost impossible to change already. So, I called my mother today and told her I want the house destroyed! She was speechless for a while and, knowing that she did not raise a monthly period-stricken b*tch, had to laugh out loud when she realized it was just me being Marvin again. Very up-to-the-moment. I told her they will practically be homeless until the new one is built while I'd be tightening my already tight belt. Still, I'm nothing short of excited!

Quick Round Up.

My friend Bessie gave birth last week to a baby boy. I told her how happy I am now that she is a mother. Apparently, she's loving every moment of it! Meanwhile, recently, Jocelyn, a classmate from elementary found me in Dubai through Friendster. It was a long shot from those days but I can still remember how she used to fetch me up to go for Christmas carolling every year. Sheer fun and pure business! Hahaha. Incidentally, through Friendster (again, albeit I don't log in to that social networking site very often anymore) also, I found out that one of my high school classmates, Popes and one of my college schoolmates, Abe (he aptly changed it to Yva, that b*tch! hehehehe) are working in Dubai. Have excitedly spoken with them but haven't met all of them yet so, I guess I'd be looking forward to a busier calendar next month. Oh saints save this blog!

Coming Out

2009-06-21T11:39:00.000-07:00

Sa mga naghanap sa akin, narito lang ako. Hindi ako nawala. Huwag kayong mag-alala. Ligtas ako sa swine flu kung iyan ang nasa sa isip n'yo.

At sa mga magtataas ang kilay dahil hindi nila naramdaman ang pagkawala ko, pakiusap, manahimik po kayo!

Ahihihihihi. Comeback ko 'to, baket ba!

Well, kinailangan ko lang talaga ang moment. Matinding pangangailangan ng moment...

...para sa nakaka-nosebleed na adjustment at kasanayan sa bago naming payroll system. Nabilang ko na ata lahat ng bituin sa langit at mga ilaw sa bawat sulok ng hotel namin dahil sa halos bente kwatro oras kong pagroronda. Minsan iniisip ko, is it worth it? Ano ba talaga ang trabaho ko? Tiga-pasweldo ba o barangay tanod? Bakit wala akong vest? Nasaan ang ever reliable deadly batuta? Bakit walang naghahanap kay chairman?

...para sa pagbawi ng mga tulog na nawala at lumipas. Ansakit pala talaga sa loob nang malipasan ka ng antok. Ngayon ko lang na-realize 'yung napanood ko sa isang series tungkol sa mga hotelier. Mahirap daw ang buhay ng isang nagtatrabaho sa hotel. Lalo na kung ang karelasyon mo eh hindi hotelier. Madalas daw pagod ka dahil sa long hours at wala kang mai-devote na time para sa partner mo kapag gising sila. Kapag naman daw sila ang pagod, ikaw naman ang gising at wala ka ring magawa kundi i-try na lang matulog kasama sila. Hayzzz! Pero mahal ko na 'ata ang pagtatrabaho sa hotel. I can't get enough of it.

...para sa pagdadownload at panonood ng tv series at movies na na-miss ko dahil nagtututulog ako. Natapos ko na ang Prison Break at nalungkot ako sa ending. Wala na akong aabangang Michael Scofield! Huhuhuhu. May mga sapantaha ang mga kaibigan ko na may season 5 pa ito dahil ang magpapatuloy daw ay ang anak ni Michael. Sige lang mga ineng! Hintayin ninyong magbinata 'yung bagets!

...at siyempre, para isaayos ang mga priorities ko ulit sa buhay. Nagawa kong mag-SWOT analysis, short at long term plan checking & revision, cost-benefit analysis, reforecast at kung anik anik pang chuva na sa tingin ko eh much needed sa panahon ng krisis. Kulang na nga lang mag-Eva test na rin ako para magkaalaman na! Hihihihi.

At bago ko makalimutan, ang larawan sa itaas ay kuha nitong nakaraang kaarawan ng matalik kong kaibigan na si Jong. 'Yung babaeng nakakulay lumot pero hindi naman po s'ya amoy lumot. Huwag po natin s'yang husgahan. Hihihihihi.

Well, opo! May birthday s'ya. At nagtipar-tipar ang hitad!

Hindi ko na kinuhanan ang handa dahil mas delectable naman ako dun! At isa pa, napaka-demanding ng celebrant sa regalo. Nadehydrate ako sa ipinabili! Hmmmph!

Anyway, umaasa ako na napatawad ninyo ako sa panandalian kong pagkawala at hayaan n'yong bumawi ako sa inyo sa mga susunod kong posts nang bonggang bongga.

At muli, sa mga hindi maintindihan ang mga pinagsasabi ko dito, manahimik po kayo!

:-)

Who Says I Can't Cook Again?

2009-05-23T03:49:00.000-07:00

At dahil nanalo si Kris Allen sa American Idol over the extremely talented na si Adam Lambert, nag-promise ako sa mga friendship ko na magpapa-victory party ako. Siyempre, feeling close kay Kris. Naks! First name basis na kami. Hehehe.

Alas-siyete pa lang ng umaga ng Biyernes, binulabog ko na si Jong para makapag-grocery na kami. Ang menu - Baked Macaroni. Tunog masarap 'di ba? Ulitin natin ang pagbigkas. This time, may halong pagnanasa - Ba-hay-ked Mac-cah-roneeeh. :-)

Alam naman ni Jong na 'pag may naisip ako eh gusto ko ngayon na gawin. Walang bukas bukas.

Ang challenge, first time kong gagawin ang dish na ito. Furthermore, hindi namin mahanap ang Velveeta cheese na supposed to be ay isang brand ng quickmelt cheese.

Ang solution, memory bank. The night before, nag-research na ako sa internet kung ano ang composition ng quickmelt cheese at kung ano ang difference n'ya sa cheddar. Well, according to wikipedia, ang quickmelt cheese ay isa sa mga types of processed cheese. So, 'yun ang hinanap ko nang hindi ako makakita ng Velveeta which took us from one mall to another. It was 40 degrees in Dubai yesterday! The pain I would endure for the victory party na wala namang nag-request! Kusang-loob lang at taos puso. Hahahahaha.

I added some smoked pepperoni on the ingredients and super daming bell pepper. Yummy!

Anyway, here's the finish product:

Shoots! Everybody loved it! They can't believe na first time kong gawin ito. Hah! Pwede na akong ikasal! :-)

Urgent

2009-05-20T13:04:00.000-07:00

Sa gitna ng ka-busyhan ko kahapon sa opisina, nakatanggap ako ng e-mail galing kay Naruto. Nasa Hongkong ang Hapon na makulet. Nalipat kase s'ya doon mula Shanghai. Ang huli naming correspondence eh noong binati ko s'ya ng birthday noong March. Tinukso ko pa nga na mas matanda na naman s'ya sa akin ng 2 years. Sumagot naman at sinabing mas mukha daw akong matured. Makapang-asar!

Madali lang makipag-communicate sa kanya kase pareho lang naman kami ng company. Nasa ibang bansa lang s'ya. Ang subject sa latest e-mail n'ya ay URGENT.

Mabilis ko namang binuksan ang e-mail habang kinakabahan. Nawindang ako sa subject ng e-mail nya. Baka narealize ng otoko na tumatanda na nga s'ya at naisip n'yang hingin na ang kamay ko para makapag-start na kami ng family ASAP. Urgent eh!

"Hi, are you planning to take vacation on August?"

Pucha! Ano namang ikina-urgent nito?

Ah! Baka magpo-propose?

"I'm planning to take a week vacation in either Japan or Hongkong to meet you probably on August or September. I will be in Philippines on December. Why?"

'Pag ito nalaman ni Drake...

"Ok. They are asking me to take my outstanding vacation on August. I thought you will go to the Philippines. So, I will meet you then."

Hmmm. Ano kayang iniisip nito?

"Yes. But I still have to book my flight. What's the plan?"

Siyempre, kailangan ready. Bibili na ba ako ng tuxedo? :-)

"You will know."

May gan'on?

"Yeah? What is it?"

No reponse.

The next morning...

"Hey! What's the plan?"

No reply.

Later today...

"Any clue?"

Silence.

Peste! Dapat ang subject ng e-mail eh SUSPENSE!

Breakfast

2009-05-16T00:01:00.000-07:00

This would send shivers down my mother's spine!

If Mama finds out what I'm having for breakfast, she'd surely send me a one-way ticket to the Philippines.

Sheeezzzz! I just miss waking up to the smell of her sinangag, pritong itlog, tuyo and some leftover food from last night. I know how to cook it myself but it's just sheer heaven if Mama is doing it for us. We do feel pampered. Home sweet home!

And if those tempting food are not enough to get me out of bed, she would (almost) nonchalantly start a siga with the gathered dried leaves and will make sure that the smoke will get in to my room! Waaaaahhh!

"Mama naman! Ok na eh!"